Het is nacht
en we zijn gelukkig
niet alles wat we doen mag
maar niets moet
dus we doen wat we willen.
En we spelen het spel
van wie het eerste nadenkt
die is verloren.
Dus denken we niet na
en we doen dat niet slecht
Ik praat sinds kort met beeldjes
om de eenzaamheid te vullen
je lacht om de mop.
Ik niet,
want het was geen mop.
Het verhaal van ons leven
is nog niet verteld.
Ik glimlach om de diepgang.
Wat een nacht en wacht
maar tot je morgen hebt gedacht.
En alles wat ge niet zegt
zijt ge waarschijnlijk ook zelf.
Ge roept
om er kracht bij te zetten.
Ik blijf zwijgen.
Ik heb drie,
dus doe me geen pijn.
We hebben alles
en willen toch steeds meer.
We bootsen na,
ganse dagen lang doen alsof.
10 beautytroeven van wonderolie.
De schoonheid uit boekskes.
Ge wordt oud, zegt de man.
Terwijl ik weet dat er nog heel wat kan.
Thans blijven uw oren groeien,
terwijl ge toch steeds minder hoort.
Ik verstop me in m’n kamp,
voel me steeds jonger,
maar word enkel ouder.
En al wie binnen wil
moet het wachtwoord weten.
Het wachtwoord is geheim.
categorie: poëzie | 1 reactie »
ik woel,
ik zweet,
ik huil,
ik praat,
ik slaap.
De ochtend lijkt ver.
Het is koud, ik ril.
In de verte hoor ik een sirene.
De wereld lijkt geen pauze te nemen.
De stomheid gaat door met slaan.
Ik weet wat komen gaat,
en weet wat ik verlies.
Ik droom luidop
in een verdacht wakkere slaap.
Het oranje licht van de lantaarns
priemt doorheen de dunne gordijnen.
Eindigt dit dan nooit?
nee, nooit.
De omgevallen boomtak
verspert de weg in haar hoofd.
Ze schreeuwt om gehoord te worden,
maar niemand hoort haar.
Ze rent, maar de anderen harder
ze huilt, alsof dat zomaar kan
niemand ziet haar, niemand voelt haar
laat haar achter.
Haar gedachten glijden weg,
terwijl ze wel beter weet,
weet ze plots niets meer.
niets, nooit meer.
Ik lees over een man.
Eén die anders is dan wij.
Wat is anders?
Zijn we dan niet allemaal anders.
Ik lees over een kind,
een heel oud kind.
Anders is verboden,
wij sluiten anders uit of op.
Ik lees in een oud versleten boek,
Ik lees een verhaal
over mezelf.
Zienderogen toenemend,
op mijn boterham gekregen.
verduikeld in een stap.
Verdrongen in een droom.
Om meer te weten.
Maar vooral te willen.
Zijgend hijgend.
Levend leger.
Vechtend tegen.
Negen levens.
en toenemend.
ja, zienderogen.
omgedraaid gedroomd.
gekeerd keren weer om.
en weerom gelijk gekregen.
Het hart bonst.
nog.
De zon brandt mijn ogen uit,
maar uw gezicht vergeet ik niet.
Ik voel uw aanwezigheid
uw hand op mijn arm zegt,
ik ben hier voor jou.
Blindelings leid je de blinde,
en ik kan alleen nog maar dromen
zotte gedachten in mijn hoofd.
ik wil huilen,
maar de tranen verdampen
voordat iemand ze ziet.
Ik zweet en praat in mijn slaap,
ik word wakker,
in een leven dat ik niet ken,
een huis dat niet het mijne is.
maar ik blijk gelukkig te zijn.
Het zijn vreemde tijden,
het geluk gaat aan als het licht uit gaat,
maar verdwijnt weer bij de eerste zonnestralen.
Ik zing en dans in het maanlicht
en vermijd de dageraad.
de zon brandt mijn ogen uit,
ik vergeet langzaam je gezicht,
vergeet de vreemde tijden,
je bent er niet,
maar misschien wel gelukkig wezen.
categorie: poëzie | 6 reacties »