allergie aan herinneringen (3)

8 augustus 2009

Plots moet ik denken aan de woorden van de oude visser. “De zee is als een vrouw, woelig en onrustig, maar je wilt niets liever dan bij haar zijn.” Jeuk in mijn hoofd, als een allergie aan herinneringen. De zee golft zachtjes over mijn blote voeten. Ik open mijn paraplu voor de eerste druppels uit de hemel vallen. De wereld moet dringend schoon geregend. “Hou je nog van mij?”, zegt de zee zacht. Al lang niet meer, dat weet je, maar ik ben graag bij je. Ik draai me om, in de verte zie ik lichtjes. Ze vervagen door de toenemende regenbui. Ik voel me eenzaam. Ik stap achteruit, het water komt tot aan mijn knieën. Je weet niet wat je met me doet. Je sluit me in, maakt me gek. Ik kus het water, lieflijk. Je maakt alles te zout, dat is slecht voor m’n bloed. Ik probeer het herinneren te stoppen, vanwege mijn allergie. De jeuk wordt enkel erger, net als de regenbui. De vissen vliegen nu ook door de lucht, ik zet mijn kieuwen open en haal diep adem. Het harde geluid van de regen verandert in het zachte kabbelen van het water en het kussen van de vissen. Ze lijken zo gelukkig met hun korte geheugen. Ik zwem weg.

categorie: tekst | reageer »


De klanken

13 november 2008

Ik zou u graag de klanken beschrijven die in m’n hoofd zitten, maar dat kan ik niet. Misschien ziet ge wel de oranje straatverlichting die de stad opslorpt in een mooie nacht. En als ge dan een donker plekske vindt in die stad, dan ziet ge dat de maan fel schijnt. ‘t Is dat gevoel ongeveer, maar dan in muziek in mijn hoofd.

categorie: tekst | reageer »


allergie aan herinneringen (2)

5 augustus 2008

Het meisje staat weer op de heuvel. Ze voert haar act, een dans. En ze zingt, maar ik kan haar niet horen. Ze lacht, maar het zou even goed huilen kunnen zijn. Ik staar tot mijn ogen er van tranen. Ze staat daar op de heuvelflank als een fiere reiger. Ik doof mijn sigaret en ga weer naar binnen. Het huis is koud, ik zet de verwarming hoger. Ik ril als een allergie aan herinneringen. Ik blaas het stof van een oude LP, de naald krast even maar vindt dan toch het lied. De noten van sultans of swing klinken door de kamer. Ik sluit mijn ogen en stel mij de kamer voor in betere tijden. Er is weinig veranderd. Ik kijk door het raam, het meisje op de heuvel is verdwenen. Ach, morgen komt ze wel weer. In de spiegel zie ik een wildvreemde man. Ik probeer de dans van het meisje, maar het lijkt nergens op. De zetel voelt zacht, ik val in slaap. Als ik wakker wordt is het donker, er brandt een lichtje op de heuvel. Ik sleep mezelf naar bed. Het beeld van het meisje blijft in mijn hoofd hangen.

categorie: tekst | reageer »


‘t Zicht der statie

1 juni 2008

We staren naar de Grimbergen voor onze neus,
we praten een tijdje, we denken gelukkig te zijn.
‘k Ben u daarnet tegengekomen op straat.
‘t Was donker, we reden elkaar voorbij,
maar ontdekten net op tijd dat w’elkaar kennen.
We draaiden ons om en riepen en omhelsden.
Blij elkander weer te zien.
Na een beetje praten beslisten we iets te gaan drinken.
Zo zijn we hier beland, we zijn blij hier te zijn.
We praten en weten waar we morgen zullen zijn,
maar daar denken we nog niet aan.
Het is een mooie nacht.
Ik blijf hier, ik wil hier niet meer weg.
Zijn we dan gelukkig nu?

categorie: tekst | 3 reacties »


vader gaat in bad

4 maart 2008

Het hele huis ruikt naar het sterk geurende badschuim. Het is weer zo’n avondje, één keer in de maand, als al de drukte even te druk wordt gaat vader in bad. Het sudokuboekje en de balpen in de hand. Het leesbrilletje vooraan op de neus. Niet storen, voor lang. Laat me de ganse avond met rust. En iedereen in het huis komt tot rust, want vader gaat in bad. En straks… en straks is er misschien thee, om de avond te besluiten. Dan zit vader in zijn losse na-bad-kledij, en heeft nog wat schuim in z’n oren. En iedereen, iedereen is gelukkig.

categorie: tekst | 2 reacties »


tutorial: automatische updates

21 februari 2008

Zo, tijd voor een tutorial. Dit is een soort handleiding in een bepaald onderwerp. Meestal gebruikt om iets specifieks te kunnen doen in een bepaald programma. Wij spreken hier over het programma Microsoft Windows XP, en het onderdeeltje dat we hier behandelen is de automatische update.

Ik schrijf dit artikel naar aanleiding van de tutorial die mijn collega Roeland gisteren heeft geschreven over het gebruik van google voor splines. Deze is hier te lezen. Belangrijk is dat we de programma’s gebruiken waarvoor ze dienen. Wat Roeland in zijn tutorial ook heel duidelijk omschrijft. Wij gebruiken in dit geval het programma Windows XP, iedereen weet waarschijnlijk ook wel dat er een ander programma bestaat waarmee we ook deze automatische updates kunnen uitvoeren, namelijk Windows Vista. Natuurlijk is dit programma niet ontworpen als besturingsysteem. Toen men dit programma begon te maken is men vertrokken van enkele basisaspecten die ze dan verder hebben uitgewerkt.

1. Iedere actie moet minstens twee keer bevestigd worden
2. Wanneer er meer dan 2 programma’s worden geopend, mag men niet sneller gaan dan pakweg een inbelverbinding
3. Het uiterlijk is superieur aan de werking van het programma

En we moeten toegeven, de programmeurs van dit geweldige programma zijn daar ongelooflijk goed in geslaagd. Ik heb hier en daar nog wat bugs ontdekt, maar daar gaat het momenteel niet over. Wij gaan de programma’s gebruiken waarvoor ze dienen en keren dus terug naar de automatische updates in windows XP.

Nu, de aandachtige lezer heeft natuurlijk allang zijn twijfels bij deze tutorial, want automatische updates gaan toch automatisch, wat moet ik er dan van begrijpen. Inderdaad, daar heeft u groot gelijk in. Sterker nog, ik wil feitelijk met dit artikel voornamelijk duiden op het goede inzicht van de makers en de ideale werking van dit programma. De automatische updates moeten namelijk voldoen aan slechts drie eisen.

1. Ze moeten een update uitvoeren.
2. Ze moeten automatisch gaan.
3. Het mag geen enkel ongemak voor de gebruiker vormen.

Zeer eenvoudig dankzij volgende implementatie, de updates worden op de achtergrond uitgevoerd. Wanneer de updates zijn afgerond, moet er slechts een kleine formaliteit worden uitgevoerd. Opnieuw opstarten. Wat hebben de programmeurs van Microsoft hier ingebouwd, de automatische heropstarter. Zeer eenvoudig, er verschijnt volgend kadertje:
Restart
Laat me u even wijzen op de subtiele details die het voor de gebruiker veel gemakkelijker maken, zodanig dat ook aan het derde puntje werd voldaan. Ten eerste, in de rechterbovenhoek waar normaal de knoppen voor minimaliseren, maximaliseren en sluiten staan, staat nu enkel nog sluiten. En gelukkig maar, anders zou je dit kadertje per ongeluk kunnen minimaliseren en dan raakt het in de vergetelheid, voor je het weet vergeet je de computer opnieuw op te starten. Ten tweede verschijnt het venstertje voor al uw andere geopende vensters, om dezelfde reden als het eerste puntje dat ik hier aanhaal. Ten slotte zijn er dan een paar keuzemogelijkheden en vergen geen enkele moeite van de gebruiker.

1. Je wacht vijf minuten tot het balkje helemaal vol is, de computer start automatisch opnieuw op.
2. Je kiest voor één van de 3 knoppen.

Voor de eenvoud heeft microsoft ervoor gezorgd dat slechts één van de drie knoppen actief is en je kan dus enkel kiezen voor opnieuw opstarten. Dit houdt enkel maar voordelen in. Voor de gebruikers die niet zo thuis zijn in de computerwereld, is het eenvoudig, zij kunnen niet verkeerd klikken. Zodanig dat er zeker niets mis kan gaan met hun computer. Voor de iets geavanceerdere gebruikers die daar dan weer vanalles mee willen uitsteken wordt er door de makers voor gezorgd dat het programma wordt gebruikt waarvoor het dient.

Zo, meer is dat niet. Eenvoudig te gebruiken, en iedereen tevreden. De automatische updates van microsoft windows XP. Voor ik het vergeet, probeer binnen de tijd uw gegevens op te slaan, want alle niet opgeslagen gegevens gaan natuurlijk verloren.
Succes ermee.

categorie: tekst | 7 reacties »


De algehele taalverwarring

27 december 2007

Do you speak English? Français? Deutsch? Nee, enkel Hongaars. Het gesprek zet zich verder in gebaren en enkele woordjes Engels. Ze is 65 of 75 of 85, te laat beginnen tellen. Ik nog maar 19. Ik hou wel van Boedapest en praten met mensen van hier. Ik probeer haar uit te leggen dat het niet uitmaakt dat we elkaar niet verstaan, het is zo ook wel fijn. Ze doet alsof ze me begrijpt. We glimlachen een beetje naar elkaar, tonen dat het leuk is. Einde van de bubbels, einde van het gesprek. Tot nooit meer, het was fijn met je te hebben… gesproken. Wat zou ik graag de taal begrijpen en uren discussiëren over cultuurverschillen en gewoontes. Helaas, no English, pas de français en geen Duits, maar eigenlijk spreek ik dat laatste ook niet echt.

categorie: tekst | 1 reactie »


RSS | Valid XHTML | Valid CSS | Wordpress | Copyright © Gijs Van Laer