omterthardste

21 maart 2008

Gekke dingen met choco
en dansen alsof uw leven ervan afhangt.
De vrouw van 50 gilt
en vertrekt voor lang.

De stemmen van duizend sopranen
sterven langzaam weg in de verte.
‘t wordt weer rustig,
maar niet in uw hoofd.

ge danst om te vergeten,
om niet meer te weten.
Ge legt het laatste puzzelstukje van de tienduizend
en vraagt u af wat nu gedaan.

De geur van natte honden
overheerst in uw huis.
Gij zijt die honden.
Ge blaft omterthardste met uzelf.

ge gaat op zoek naar woorden
van verontschuldiging,
maar ge zijt te laat,
ge gaat dood in eenzaamheid.

categorie: poëzie | reageer »


mr Raymond

13 maart 2008

Iedereen zat waarschijnlijk vol spanning te wachten op de held van de maand. Ik heb speciaal gewacht tot vandaag, want gisteren ging ik kijken naar het optreden van Raymond van het Groenewoud. En als er nu 1 persoon op deze hele wereld het verdient een held te worden genoemd dan is het wel Raymond. Mooie liedjes, mooie teksten en grappig, oh zo grappig. De man slaagt erin het ganse publiek te doen rechtstaan en te doen dansen, nu ja, het publiek was niet zo bereid om te dansen. Ik wel, en heb me dus niets aangetrokken van de mensen rond me en heb gedanst en meegezongen, uit volle borst. Lang leve Raymond!


vader gaat in bad

4 maart 2008

Het hele huis ruikt naar het sterk geurende badschuim. Het is weer zo’n avondje, één keer in de maand, als al de drukte even te druk wordt gaat vader in bad. Het sudokuboekje en de balpen in de hand. Het leesbrilletje vooraan op de neus. Niet storen, voor lang. Laat me de ganse avond met rust. En iedereen in het huis komt tot rust, want vader gaat in bad. En straks… en straks is er misschien thee, om de avond te besluiten. Dan zit vader in zijn losse na-bad-kledij, en heeft nog wat schuim in z’n oren. En iedereen, iedereen is gelukkig.

categorie: tekst | 2 reacties »


‘t hoekske

1 maart 2008

ik kots al dagen herinneringen
de muziek klinkt door m’n kop
buiten schreeuwt de moeder
dat hij z’n bakkes moet houden

ik sluit me op om te vergeten
het verdriet stroomt uit m’n ogen
dagen in een hoekske
terwijl het buiten stormt

de hond blaft de hele tijd
alsof iemand op z’n staart staat
hij kruipt in z’n mandje
ik kruip erbij

‘t wordt al donker
maar er is nog veel lawaai
ik slaap en morgen
dat zien we dan wel weer

categorie: poëzie | 1 reactie »


RSS | Valid XHTML | Valid CSS | Wordpress | Copyright © Gijs Van Laer