De zon brandt mijn ogen uit,
maar uw gezicht vergeet ik niet.
Ik voel uw aanwezigheid
uw hand op mijn arm zegt,
ik ben hier voor jou.

Blindelings leid je de blinde,
en ik kan alleen nog maar dromen
zotte gedachten in mijn hoofd.
ik wil huilen,
maar de tranen verdampen
voordat iemand ze ziet.

Ik zweet en praat in mijn slaap,
ik word wakker,
in een leven dat ik niet ken,
een huis dat niet het mijne is.
maar ik blijk gelukkig te zijn.

Het zijn vreemde tijden,
het geluk gaat aan als het licht uit gaat,
maar verdwijnt weer bij de eerste zonnestralen.
Ik zing en dans in het maanlicht
en vermijd de dageraad.

de zon brandt mijn ogen uit,
ik vergeet langzaam je gezicht,
vergeet de vreemde tijden,
je bent er niet,
maar misschien wel gelukkig wezen.