Eindelijk is het zover, het Symfonisch JeugdOrkest Edegem (SJOE) heeft een nieuwe website. Allen daarheen: http://www.sjoe.be.

Het meisje staat weer op de heuvel. Ze voert haar act, een dans. En ze zingt, maar ik kan haar niet horen. Ze lacht, maar het zou even goed huilen kunnen zijn. Ik staar tot mijn ogen er van tranen. Ze staat daar op de heuvelflank als een fiere reiger. Ik doof mijn sigaret en ga weer naar binnen. Het huis is koud, ik zet de verwarming hoger. Ik ril als een allergie aan herinneringen. Ik blaas het stof van een oude LP, de naald krast even maar vindt dan toch het lied. De noten van sultans of swing klinken door de kamer. Ik sluit mijn ogen en stel mij de kamer voor in betere tijden. Er is weinig veranderd. Ik kijk door het raam, het meisje op de heuvel is verdwenen. Ach, morgen komt ze wel weer. In de spiegel zie ik een wildvreemde man. Ik probeer de dans van het meisje, maar het lijkt nergens op. De zetel voelt zacht, ik val in slaap. Als ik wakker wordt is het donker, er brandt een lichtje op de heuvel. Ik sleep mezelf naar bed. Het beeld van het meisje blijft in mijn hoofd hangen.