tim.lijmstift.net

‘t is gedaan. ik ben terug thuis. Je mag deze website uit uw RSS-reader halen, uit uw favorieten, uit uw watdanook. Het is voorbij.

Aan alles komt een eind, ik ga daar niet emotioneel om doen. Hoedanook, een beetje Finland zou hier en daar nog deugd doen.

Mijn stage is intussen gestart. Dat valt aardig mee, al hoef ik na de werkuren niet meer van computers en internet te weten. Vandaar dat dit laatste bericht op zich liet wachten.

Tot gauw, bij huis.
En bedankt voor je bezoek.
Tim

Gisterenavond in ‘Pub Katse’ terechtgekomen. Een fijn café waar de drank meestal onbetaalbaar is, maar de barman op zondagavond graag een uitzondering maakt.

Iedereen die wil en kan, mag er ’s zondags het podium opduiken en muzikaal het beste van zichzelf geven. Zo deden ook Anne en Danny, en dat was meer dan aangenaam om horen.

Ons Symbian project is intussen afgewerkt. Het resultaat is een proper geluidsrecordertje. En het mag er wezen, al zeg ik het zelf.

Donderdag was het hier opnieuw ‘Stammtisch’, een feestje (ja, één van de velen) voor internationale studenten. Elke keer organiseert een andere nationaliteit de avond. De oorsprong van de naam ‘Stammtisch’ is volstrekt onduidelijk.

Voorheen hadden Dieter en ik nog een etentje met Anne, Airi (de Stockholmmakkers) en Danny (een vriend van Anne op bezoek). Airi had erg smakelijke kip klaargemaakt, wat me er weer pijnlijk aan deed herinneren dat ik dringend in een kookboek moet investeren.

Het was een fijne avond, zodat we maar meteen bij Anne blijven slapen zijn. Een tekort aan nachtrust en een getormenteerde lever zijn daar uiteraard de onvermijdelijke gevolgen van.

We hadden geen beter Stockholmweekend kunnen uitkiezen. Drie dagen prachtig weer en een prachtige stad, ideaal voor een propere citytrip in ‘de hoofdstad van Scandinavië’.

Ons (in dit geval: Airi, Anne, Dieter en ik) stadsbezoek bestond uit een gezonde afwisseling van rondzwerven in de stad, koken in de jeugdherberg, bezoeken van het Vasamuseum en genieten van het zonnetje. (Al kon dat laatste uiteraard de hele tijd door)

Het veer naar Stockholm is trouwens ook de moeite. Een gigantisch schip waarop de reddingsboten voor vissersboot kunnen doorgaan en je met wat pech een half uur naar je cabine zoekt. De zonsondergang is de queeste naar het bovendek wel ruimschoots waard.

Ook het einde van de lessen nadert, daarmee krijgen we met eindprojecten af te rekenen. Nóg minder les dus en thuis knoeien met vreemde programmeertalen.

Maar alvorens ik iets zinnigs uit een mobilofoon probeer te halen, trek ik voor het voorlaatste Erasmusweekend nog eens naar het buitenland. Morgenavond vertrekt een bus van de universiteit naar Turku. Per boot steken we daar dan over naar Stockholm.

Ine & Koen (Dieters nicht en vriend dus) zijn aan hun terugreis begonnen vandaag. Jammer, hun bezoek hier was erg leuk. Dieter is intussen ook terug thuis (in Jyväskylä), een hoop Russische cultuur en wodka rijker.

Gisterenavond zijn Koen, Dieter, Ine en ik in het fenomeen ‘jumpen’ gesprongen (letterlijk), een populaire en puberale dansstijl. Half Roninmäki was onder de indruk van onze prestaties, al willen we uiteraard heel Finland overtuigen.

Flickr, het internetfotoboek, stelt me teleur. De dienst kent blijkbaar een maximum van 200 foto’s in de gratis versie. Ik neem in 3 weken vast meer dan 13 foto’s, een alternatief is welkom dus.